“Resmi sol tarih” için 15-16 Haziran Başkaldırısı büyük bir zaferdir! Bu olaya yönelik yazıların tüm özeti bu “sihirli” cümlede vücut bulur!.. Doğru mudur? Kısmen!... Kısmen ya da tamamen doğru olup olmaması önemli değil, önemli olan “resmi sol tarihte” bu büyük başkaldırının yeterince anlaşılamamasıdır. Anlaşılamadığı için de önemli dersler çıkarmak, yeni politikalar oluşturmada bu eylemi rehber almak yerine, bildik, sıradan zafer şarkıların anlatıldığı bir hikaye uydurulmuştur.

1 Mayıs, Dünya’da dinsel bayramlardan sonra en çok kabul görmüş bir başka özel gündür. Bugün itibari ile yüzden fazla ülkede tatil kabul edilmiş, işçiler için “kutsal” bir gün olarak belleklerde yer edinmiştir. Ancak, 1 Mayıs’ın tarihi basit bir bayramlar, tatiller tarihi değildir. Yüz yılı aşkın geleneğinde 1 Mayıs’ın tarihi hem ülke tarihleri açısından, hem de dünya tarihi açısından çok önemli ip uçları verir: ülkeler bazında sınıf mücadelelerinin dönemeçleri, dünya bazında sosyalist kamp ile kapitalist kamp arasındaki gerilimleri 1 Mayıslar üzerinden okunabilir. Bu okuma için bize gerekli olan en önemli malzeme 1 Mayıslar ile ilgili “ikonografi”dir. 1 Mayısların simgesinde dönüşmüş olan bu ikonografiler ülke bazında zengin bir imge ve simge sunmaktadır bize.

Kapitalist cenahın “organik aydınlarının” da artık bir krizden yüksek sesle söz ettiği bir dönemde, “seçim” sürecine girmiş olan KESK ve bağlı sendikaların “uykuya” yatmış olması anlaşılır bir tutum olmasa gerek. Seçim sürecini ileri sürüp, bu söyleme şu veya bu şekilde müdahale etmemenin sendikacılık ile ilgisi yoktur. Olan bir “koltuk” kavgasıdır.