|
Şiir
|
Güz ah dedem korkut ah
kimler ad takar bize
puhulardan gayrı
ah dedem korkut ah
güzdü
bildiğin güz
yüz de yüz
puhular öttü
uzadı gece
güzdü
yaprak dökümü
çöğür sökümü
sis çökümü
mevsimiydi zaman
güzdü
yünü kırpılan koyunlar gibi
soyunduk ağırlıklarımızdan
dalyan yemişçesine
vurduk dibe
güzdü
yüz de yüz
gürzdü
görüldü
yer gök arası
güzdü
ne yüzümüz
ne gücümüz
ne sözümüz
kaldı geriye
güzdü
ip inceldi
kimi muradına erdi
kimi makamını buldu
kimi delirdi
Mehmet Yılmaz KARAİBRAHİMOĞLU |
