Yunanistan'da direniş sürüyor. İlkyaz gibi taze bir umut, kabaran dalgalar gibi deli bir öfke bizim yüzyılımızın başladığını muştuluyor. Konuya dair haberlerlerden, direnişçilerin yayınladığı bildirilerden bir seçki hazırladık sizin için

Aynel ÖMER

Yunanistan gençliği, azrailin dişlerini söküyor... Sokaklara isyan ve özgürlük sloganlarıyla hayat veriyor... "Vitrinlere değil gökyüzüne bak" diyor

Ataman AKSÖYEK

Parti Meclisi de 25 Kasım 2008 günü saat 19'da bu sonucu onayladığını, sözcü Catherine Tasca açıkladı.(Aubry; 159, Royale 76 ve iki de tarafsız)
Fransız Sosyalist Partisi'nin 1. Sekreteri'nin adı Martine Aubry idi.
Martine Aubry'yi, kişilik olarak, politikalarına katılmasam, hiçbir zaman oy vermeyeceğim Angela Merkel'e benzetiyorum. Ségolène Royale ise bana, Tansu Çiller'i hatırlatıyor.

Göçmenlik, genç intiharlar. Hastanede bitirilmek istenen bir isyan ve dünyaya atılan tekme. Soğuk ülke, soğuk akıl İngiltere’den...

Yunanistan'daki son genel seçimlerde aşırı sağcı LA.OS'un Meclis'e girmesi ve yeni Karamanlis hükümetiyle tırmanışa geçen faşist ve kontra saldırılar, 23 Şubat’ta Atina ve Girit - İraklio'da yapılan yürüyüşlerle cevaplandı.

Ve Kosova bağımsızlığını ilan etti. Rusya destekli Sırbistan tehdidine rağmen, AB ve ABD’nin ‘özgürlük aşkı’ dünyanın en yeni devletini yarattı.

ABD'nin özgürlük vaat ettiği ülkelerin akıbeti önümüzdeyken, Kosova'nın 'kısıtlı bağımsızlığı'na sevinmek, insanların kendisini kandırmasından başka işe yaramaz. Sırpların baskısıyla yaşamaktansa ABD'nin güdümüne girmeyi tercih eden Kosova, zorlu bir döneme giriyor

“Good Bye Lenin” filmini izleyenler hatırlar, o dönemde yetişen çocukların hayali kozmonot olmak idi. Hayalleri olan o çocuklara, duvar yıkıldıktan sonra “Siz hayal gördünüz!” denildi ve çok iyi yetişmiş bir kuşak travma içinde kaybedildi. Şimdi Doğu Almanya topraklarında neo-nazi, ırkçı, milliyetçi parti ve örgütler kol geziyor...

Berlin Duvarı’nın yıkılışından on yedi yıl sonra, Doğu Almanya’yı nasıl anlatmalı? Koca bir sistem büyük bir gürültüyle yıkılırken, O ayakta kalabilir miydi ki? Ya bugün? Duvar yıkıldı ve her şey bitti, öyle mi? Hiç sanmıyorum.