Değerli kağıtlardan oluşan değerlerin şişmesi, aslında üretim sürecinde açığa çıkan krizi parasal değişkenlerle öteleme çabası idi. Ama ne kadar ötelenirse ötelensin balon patlayacaktı. Balonun patlaması reel olandan bağımsız gibi görünen değerlerin hızla gerçek değere ve bazen de daha da aşağılara düşmesine neden oldu. Krizin patlak verdiği an, tam da bu nedenden dolayı sermayedarların krizidir

Yüksel dostum tarihsel bir “anı” yani “Ludist haraketi” işaret ederek, “gelecek ile geçmiş arasındaki donuk ayrımları” (E.Bloch) yıkıyor. “Umut etmeyi” bir defa daha “öğretiyor.” Bir ışık tutuyor. Ama sadece bir ışık, bundan sonrası umudu yaşama aktaracakların “işi”. Işık tutmak anlamlı bir pratik ama çok da abartılmamalı, esas olan o ışık altında yaşamı dönüştürmektir.

Müslüm Baba “ihtiyacım var” reklamında tüketilmesi gereken metaların listesini çarşafı da katarak çarşaf gibi veriyor. Bu ve benzeri reklamlar insanları tüketime davet ediyor, tüketime zorluyor. Ama diğer yandan tüketim yapacak kesimleri sınıfsal olarak sıraladığımızda bir yandan kapitalistleri diğer yanda ise ücretli ve bir de dönüşüm sürecinde olan kırsal alan yani köylüleri görüyoruz. Kapitalistler üretimde yaratılan veya daha önce yaratılmış olan artı-değeri kendi aralarında paylaşıyorlar.

Ne güzeldi seninle bir sevdayı yaşamak
O sevdayı yürekte jiletle parçalamak
Küstürdün rakıları, küstürdün şarapları
Nerden çıktı be baba kola içip "bırrr"lamak”

K.Marx’ın Kapital’i yazışının üzerinden 140 yıl geçmiş. Üzerinden 140 yıl geçtiği halde bu eserin genel olarak dünyayı ama özelde ise Türkiye’yi düne, geçmişe nazaran daha iyi açıkladığını düşünüyorum.