Epey zamandır üzerinde çalıştığımız İstanbul filmimiz nihayet bitti. Attacafa ve Tribu adlı iki kültür organizasyonunun desteğiyle ayarlanan ve Roubaix'deki CRRAV (Le Centre Régional de Ressources Audiovisuelles) stüdyosunda gerçekleşen ses miksajı biter bitmez, film Fransa'da bir dizi gösterimle seyirci önüne çıktı.

Kahire'den yola çıktığımızda, Gazze'ye girmek Ay'a ayak basmak kadar zor gözüküyordu. Sınırı aşıp alabildiğine sarsıcı bir hafta geçirdikten sonra, bu kez orayı geride bırakıp rutin yaşama dönmek dünyanın en zor işiydi.

Birbirine sadece 3 km uzaklıkta bulunan Gazze (Filistin) ve Sderot (İsrail) arasında sinema üzerinden küçük bir köprü kurulmuştu. Sınırın iki tarafındaki insanlar gündelik yaşamlarını, dertlerini, ümitlerini anlatıyor, bu yolla birbirini anlamaya çalışıyordu. Ta ki savaş makinası harekete geçene kadar...

Dünyanın en büyük belgesel festivali IDFA'da bu yıl gösterilen pek çok film, bir kez daha şunu kanıtladı: 1. Sinemada kurmaca ile belgesel türleri arasındaki makas giderek kapanıyor. 2. En etkileyici filmler, birilerine kulak veren ve onları can kulağıyla dinleyen yönetmenlerden geliyor.

Yazarımız Necati Sönmez, bu kez festival yollarına düşmedi. Oturdu evinde, yazdı yazısını. İyi de yaptı, işkembe-i kübradan atan, kahvehane geyiği düzeyinde yargılarla belden aşağı vuran "gazete yazıcılarının" sinema üzerine yazdıkları yazıları değerlendirdi. Ortaya çıkan sonuç aşağıda...

Çok gezen, çok gören çalışkan yazarımız Necati SÖNMEZ, bu kez Kahire’den bildiriyor. İsmailiye Belgesel ve Kısa Film Festivali için Mısır yollarına düşen Sönmez, Filistin halkının yaşamına dair notlar düşüyor Mavi Defter sayfalarına.

Balkanlarda bugün savaş durumu yok. Ama barışın varlığından söz etmek hiç kolay değil… Bosna’dan Hırvanistan’a, Sırbistan’dan Slovenya’ya milliyetçi ve aşırı sağcı hareketler cirit atıyor. Faşizm, maske takmaya gerek duymadan her yere tabela asıyor.

Piyasa filmleri sinemayı devasa bir çöle dönüştürürken, sinema yazarları yeni vahalar aramaya neden bu kadar gönülsüz? İşin şaşırtıcı yanı, izleyici kitlesinin bu konuda medyanın bir hayli önünde seyrediyor olması.

Dimitri Eipides’in önayak olmasıyla Selanik Film Festivali’nin içinden doğan ve kısa sürede Avrupa’daki belgesel festivalleri içinde önemli bir yer edinen Selanik Belgesel Festivali, 7-16 Mart 2008 tarihleri arasında 10’uncu yılını kutladı bu yıl. Nitelikli seçkisi kadar yan etkinlikleri, sinema dersleri, panelleri, seyirciyle sinemacıları kaynaştıran yönetmen söyleşileri ile dolu dolu geçen, yaratıcı belgeselle piyasa işi yapımlar arasında hassas bir denge tutturmaya çalışan, market bölümü ile işin ticari boyutuna da el atan derli toplu bir organizasyon…