70'ler bana aşık olmayı öğretti; hâlâ aşığım!

70'ler bana isyan etmeyi öğretti; hâlâ isyancılarla atıyor yüreğim!

70'ler bana başka bir dünyanın mümkün olduğu; bunun da tek yolunun devrim olduğu bilincini verdi; kimileri "dogmatik" bulsa da ben hâlâ "Tek Yol Devrim" derim...

"Halkların kardeşliği", bu topraklarda, Şeyh Bedreddin'den Hrant Dink'e uzanan, acılı çoğul zenginliktir; onun direnç dolu tarihidir...

Egemenlerin süreğen baskı ve tasallutuna maruz kalan bu tarihte; "... ‘Geç kalmış' liberal bir devrimdi" diye anılan 1908'den resmi ideolojiye; İttihat ve Terakki'den Kemalizme uzanan "Türkleştirme politikaları"nın güzergâhında "resmi tarih"in daima "yok saydığı", "inkâr ettiği" çoğul zenginliğimizdir...

Sakın ola, "DİSK ve KESK başkanları, 1 Mayıs'ı Taksim'de valiliğin istediği sayıyla, istediği kişilerle kutladı," türünden tezviratlara aldırmayın...

31 yıl sonra 2009'da 1 Mayıs Alanı'na, genç yoldaşım Ecevit Piroğlu'nun parçalanan diz kapağıyla...

1996'da Kadıköy'de polis kurşunuyla katledilen Hasan Albayrak, Yalçın Levent, Dursun Odabaşı'yla...

1990'da felç edilen Gülay Beceren'le...

1989'da polis kurşunuyla vurulan Mehmet Akif Dalcı'yla...

1 Mayıs 1977'de katledilen 36 yoldaşımızla...

Hasılı bizimkilerin isyancı 15-16 Haziran geleneğiyle dövüşe dövüşe çıktık...

Hayır; kimse bize hiçbir şeyi "ihsan etmedi"!

2007-2008 mücadelelerinin belirleyici katkıları ve yol açıcılığıyla bizi, 31 yıl sonra yeniden 1 Mayıs Alanı'na çıkaran ısrara, sakın ola sakın ha, kimse dil uzatmasın...

Bu kazanımda Orhan Yılmazkaya'nın direngenliğiyle,[3] ateşin ve güneşin çocuklarının arka sokaklardaki ısrarı yol açıcı olmuştur...

Sakın ola sakın ha, bu cürete dil uzatmayın!

Obama ile bir şey değişmeyecek; sadece saldırganlığın ritmi düzenlenecek! "Nasıl" mı? Örneğin ABD Savunma Bakanı Robert Gates, Amerikan istihbarat ajanslarının Irak'ta kitle imha silahlarının varlığı konusundaki hatalarından sonra ABD'nin önleyici savaş konusunda çok daha ihtiyatlı olacağını açıkladığı üzere...

Hepsi bu kadar...

Tekrarlıyorum: Değişen bir şey yok!

"Fin de siècle" Fransızca'da "çağın sonu" anlamına gelir; bir devrin, bir dönemin bittiğini de ifade ediyor. İngilizce'de de Fransızca yazılışıyla kullanılan "fin de siècle" deyimi, "şaşaalı bir devrin tükenişini ve çöküşünü" anlatırken, farklı nitelikte yeni bir devrin başlangıcına gelindiğini de ima eder...

Galiba Obama'nın rengine bakıp "kapitalizmin" bittiği, sosyalist devrimin yaşama geçtiği sanılıyor!

Görmezden gelenlerin dikkatine sunmadan geçmeyelim: Obama ile ABD politikalarının değişmesini bekleyenlerin, yanılacağını tarihsel deneyimler gösteriyor. ABD'nin başkanları yalnız ve yalnız ABD'nin çıkarlarını ne gerekiyorsa o araçla savunur. Obama'yı zorlayacak konuların başında krize sürüklenmiş ekonomi ve başarısız işgaller geliyor...

Michel de Montaigne'in, "İnsanlar amaçlarından büyük olmalıdır," sözleriyle betimlenendi... Ya da F. Nietzsche'nin, "Issız ve yorucu dorukları sevenlerin kanatları olmalıdır!" diye tarif ettiğiydi... Veya M. Gorki'nin, "İnsan ne onurlu sözcük"ünü hak eden olması... Ve nihayet bunların ötesindeki Ahbarik olmasıydı onu böylesine ender, böylesine değerli kılan...